من سیلی خور عشقم...سیلی خور تمام لحظه های زمان..کسیکه حس میکرد صدای باران آخر عشق است....کسیکه حس میکرد کبوتر قاصدیست که همتا ندارد...ستاره چشمک میزند تا شبی..کسی در این وانفسای امیدوارانه زندگی کند.

کسی منتظر است...می خواهی صادقانه بگویم؟؟.......تمام شد

شکست......نه.....نه...سکوتم نه...دلم......وله شد....احساسم تمام شد

تکراری شد .....عشق...انتظار.....سکوت......نه نفسم تمام شد

این منم که وداع میکنم با تو....با تنهایی خود....  کوله بارم پر شد از نبودنت

سفر....!چه زیباست

وعشق چه تلخ......به تلخی گریه های نا تمام من....به سردی دستان انتظار

دیگر خدا نگاهم نمی کند ..هر چه صدا می زنم....به در خانه اش می کوبم.....جوابم را نمی دهد...حرفی نمی زند...در مقابل ما حرفی برای گفتن ندارد

بردیم آبروی عشق را....آبروی منتظر بودن......آبروی خدا را

هیس......هیس....حرفی نزن

من خیلی وقت پیش تمام شدم خیلی وقت پیش...اما تو ندیدی....نه.!خیال نکن که بینا هستی

آه....طعم گس عشق.....نه برای من طعمی ندارد...فقط بوی مرگ می دهد....بوی مردن در چنگال بی رحمش..خیلی وقت است به آخر خط رسیده ام و نقطه گذاشتم پایان نبودنم....وقتی بودم تو هیچ وقت نفهمیدی که هستم

حالا میروم که شاید بفهمی بودم..اما میدانم خیالم باطل است...تو هیچوقت نخواهی فهمید...که من بودم..بودم...بودم

این چند وقت که اینجا پرسه می زدم فقط برای تو یک سایه بودم...ببخش اگر سایه ام بی رنگ بود..من سایبانی بودم که آفتاب به تو دادم نه سایه را

اما دلم را نمی دانم...شاید بخشید....میخواهم مرا به خاطر بسپاری نه به خاطره هاو بخشش مرا به خاطر بی صدا مردنم پذیرا باشید

......وتو    

          سعی کن مرا به خاطره ها بسپاری مثل همیشه

                                          خداحافظ عشق